Bir Sorudan Fazlası
YAZAR: Şilan AZKAÇ
Bazen insanlara bir soru sormak, düşündüğümüz kadar kolay değilmiş. Hele ki elinizde bir mikrofon varsa…O an sadece bir soru sormakla kalmıyorsunuz; karşınızdaki insanın size güvenmesini, birkaç dakikasını ayırmasını ve belki de hiç tanımadığı birine içini açmasını bekliyorsunuz. Son günlerde sokak röportajlığı yaparken bunu daha iyi anladım.
Kimi Kolay gelsin deyip yoluna devam ediyor, kimi başını çeviriyor, kimi de ‘Konuşmak istemiyorum.’ diyerek uzaklaşıyor. İlk başlarda bunu acaba bende mi sorun var diye anladım. Sonra fark ettim ki aslında insanlar sadece bir sorudan değil, bazen yanlış anlaşılmaktan, bazen söylediklerinin farklı yerlere çekilmesinden, bazen de seslerini duyursalar bile bir şeyin değişmeyeceğine inanmaktan çekiniyor.
Yine de vazgeçmiyorsunuz. Çünkü biliyorsunuz ki o kalabalığın içinde mutlaka durup konuşmak isteyen biri çıkıyor. Ve bazen tek bir soru, beklediğinizden çok daha büyük bir kapıyı açıyor.
‘Merhaba’ diye cümleye başlıyorsunuz, konu hayat pahalılığına geliyor. Emekli maaşlarını soruyorsunuz, yılların birikmiş sitemi dökülüyor. Bir bakıyorsunuz, hazırladığınız soruların dışına çıkılmış ama ortaya gerçek bir hikâye çıkmış.
İşte o an anlıyorsunuz ki gazetecilik sadece soru sormak değil, dinlemeyi de bilmektir. Çünkü insanlar çoğu zaman hazır cevaplar vermez. Önce düşünürler,güvenmek isterler. Kendilerini gerçekten dinleyen biri olduğunu hissettiklerinde ise anlatacak çok şeyleri vardır. “Gazeteciliğin en sevdiğim yanı ise, her bir insanın hayatına dokunabilmek. Sorduğum her soru bana yeni bir pencere açıyor. Dört yıllık eğitim hayatım boyunca da en çok bunu öğrendim.” Belki de bu yüzden her röportaj, sadece bir haber değil; aynı zamanda yeni bir insanı tanıma fırsatım oluyor.
Belki okurlar bir röportajı birkaç dakikada izleyip geçiyor. Ama o röportajın arkasında onlarca reddediliş, uzun bekleyişler ve sabır var. Bunu yaşayınca anlıyorsunuz. Henüz yolun başındayım. Öğreneceğim çok şey var. Ama şunu şimdiden öğrendim: Gazetecilik bazen tek bir soruyla başlıyor. O sorunun cevabı ise bazen bir haber oluyor, bazen de hiç unutamayacağınız bir insan hikâyesi.
Benim için gazetecilik, sadece haber yazmak değil; her bir insanın hayatına kısa da olsa dokunabilmek. Sanırım bu mesleği sevmemin en büyük nedeni de bu.
Bir yanıt yazın